Dat we al even niets van ons hebben laten horen, wil niet zeggen dat er geen nieuws is, want dat is er wel!
We zijn afgelopen vrijdag naar het consultatiebureau geweest en uiteraard is Timme weer gegroeid, zowel in de hoogte als de breedte. Verder mag hij nu in elke fles rijstebloem (waardoor de melk en beetje papachtig wordt) en over twee weken zelfs aan de brinta (wie is er niet groot mee geworden...?). Op mijn verzoek heeft de arts ook even in zijn blauwe ogen gekeken en jawel hoor, ze blijven niet lang blauw meer, maar worden bruin!
De eenkennigheid begint nu steeds grotere vormen aan te nemen. Maar zolang wij in de buurt zijn krijgt menig bezoek een gulle lach van hem. Maar eenmaal uit het zicht...
Het oppassen gaat daardoor ook vrij wisselend, soms is dat vervelend. De andere kant is dat het ontzettend bijzonder is om te merken dat hij zich hecht aan ons, dat wij veiligheid en basis zijn. Dat voelt als een enorme eer!
Marijn

Hier weer een update over onze kleine man. Dit maal over eten. 's Morgens pap, 's middags fruit, rond etenstijd groente en tussendoor brood of een koekje. De tekst op zijn shirt op de foto klopt dus niet helemaal. De verse groente bewaren als ijsklontjes in de vriezer. Lekker makkelijk. Gisteren stond er bij ons spinazie, aardappels en gehakt op het menu. Ik heb ditzelfde voor Timme gemaakt maar dan zonder kruiden. Alles hapklaar in een potje en smullen maar...dus niet. Meneer trok een gezicht zoals we nog nooit bij hem hebben gezien. Erg vermakelijk, maar dit eten was duidelijk geen succes. Helemaal geen ramp. Een paar weken geleden wilde hij ook niet aan de bloemkool, terwijl hij dat nu wel lekker vindt. Maar het was leuk geweest als we voor het eerst samen hetzelfde zouden eten.
Nog even terugkomend op de tekst op zijn shirt. Muziek vindt hij prachtig. Dat wist ik al wel maar werd gisteren nog eens duidelijk. We hadden de muziek hard gezet en ik sprong met hem de kamer door. Hoewel hij eigenlijk al moe was vond hij het prachtig. Hardop schateren! Mooi.
En Timme staat! Natuurlijk met hulp. Als we hem aan zijn handje omhoog trekken strekt hij automatisch zijn beentjes en staat hij. Tegen de bank kan hij het helemaal zelf. Zie foto's.
Coen

Het was een warme septemberdag toen Timme werd geboren. 11 Dagen later dan gepland. Timme was (mede daarom?) een gezond mannetje dat vrijwel meteen goed dronk en gestaag groeide. Het afgelopen jaar was bijzonder; Timme heeft van ons ouders gemaakt.
En nog steeds gaat het ontzettend goed! Alle veranderingen (een slaapje en een voeding minder) trotseert Timme met gemak. Alleen de bakerzak wil hij nog niet missen, maar die houden we dan ook gewoon lekker.
Hij begint nu steeds eenkenniger (=veiligheid bij ouders zoeken, alles wat nieuw is eng vinden) te worden. Een compliment voor ons, een minder leuke ontwikkeling voor mensen die hem liefhebben, maar die hij niet elke dag ziet. De piek schijnt met 8 maanden te zijn, dus vrienden en familie, bereid je maar vast voor!
Marijn