Al ruim 24 uur is het mannetje ongelooflijk onrustig. Hij huilt de oren van onze hoofden (vooral 's nachts erg fijn), wil eigenlijk niet slapen en alleen maar bij ons zijn - als we lopen, want zodra je gaat zitten begint het circus weer.
Uit pure wanhoop heeft Coen hem net in zijn wiegje gelegd met zijn telefoon/mp3-speler naast zijn oor. Eerst toppertje opgezet. Even was het stil... maar nee, dat moest Timme niet (gek he?). Daarna Gavin DeGraw (heeft hij toch ook vaak in de buik gehoord, zelfs live) en jawel hoor, meneertje luistert aandachtig, nou ja! Nu al een goede muzieksmaak :-)
Echt effectief was het overigens niet, helaas.

Zaterdagmorgen zijn we met Timme naar de stad geweest. MaxiCosi op de achterbank, kinderwagen in de achterbak (eerst de wielen er af want anders past het niet...andere auto komt nog), voor de zekerheid luiertas e.d. mee, kortom niks vergeten! Het ging prima. Hij sliep heerlijk terwijl wij hem over de hobbelige weg van de Utrechtse binnenstad duwden. Ik kon voor het eerst sinds de bevalling wat kleren kopen - mijn twee mannen wachtten braaf buiten - wat was dat fijn!
Op zondag heeft Timme ook het huis van de andere oma mogen bewonderen, wat eigenlijk ook heel erg goed ging. 's Avonds kwamen vrienden van ons en door alle gezelligheid hadden wij voor het eerst weer eens het gevoel van een "gewone" avond. Timme is wel een aantal uur wakker geweest, maar dankzij een speen en heel wat heen en weer geloop (soms is bezoek heel handig ;-) is hij eigenlijk heel rustig geweest. Dat resulteerde dan ook weer in een geweldige nacht, waarin hij tot drie keer toe niet om de drie, maar om de vier uur kwam voor een voeding. Ga zo door jongen!
En dan moet ik ook nog even mijn complimenten maken aan de katten, want die zijn ontzettend lief voor Timme. Als hij gevoed wordt willen ze er lekker bij liggen en knuffelen!
Marijn

Coen.

Het is alweer een paar dagen geleden dat we iets hebben geschreven. Het valt ook niet altijd mee om de tijd te vinden om even rustig achter de computer te zitten. Timme gaat lekker. Hij is op bepaalde momenten meer wakker dan normaal. 's Morgens vanaf 8 uur wil hij een paar uurtjes vermaakt worden, en 's avonds rond etenstijd hetzelfde. 's Nachts gaat het tot nu toe goed (afkloppen). Natuurlijk regelmatig wakker voor een voeding maar dat doet hij steeds precies op tijd. Vanmorgen weer visite gehad, nu ff dutje doen en misschien vanmiddag een stukje met hem in de auto rijden. En morgen...is het weekend alweer voorbij! Wat gaat dat snel.... Als het lukt zet ik vanmiddag/vanavond nog wat foto's en een filmpje online.

Coen.

Vanmorgen hebben we Timme voor het eerst in zijn wagen gestopt en zijn we een klein ommetje gaan maken. Hij vond het heerlijk! Hij viel na een paar minuten in een diepe slaap. De wandelwagen is trouwens perfect. Marijn en ik verschillen nogal in lengte maar we lopen er beiden goed achter. Uiteraard hebben we zijn eerste avontuur in de buitenlucht vastgelegd op foto en film.

Vandaag was onze kraamhulp Jolanda voor het laatst. Helaas... Het was heel prettig met haar de afgelopen week. Buiten de klussen in huis (stofzuigen, badkamer, wassen) gaf ze goede tips aan ons. Vanaf nu moeten we het helemaal zelf doen. En dat zien we allebei helemaal zitten. Met Timme gaat het heel goed, dus geen reden tot zorg! Natuurlijk is het ook een pittige tijd. Marijn herstelt goed van de bevalling maar is natuurlijk nog niet helemaal de oude (al zou ze dat wel graag willen). Daarbij is zij de persoon die Timme van zijn eten moet voorzien en da's ook niet niks. Maar ze doet het geweldig.

Gek idee dat Timme alweer een week oud is. De tijd vliegt.

Coen.

We hebben nu twee nachten achter de rug waarin Timme slaapt zoals het hoort en alleen wakker wordt als het etenstijd is. Hierdoor komen we eindelijk een beetje tot rust. 's Nachts opstaan eist overigens nog wel zijn tol hoor. Maar als je dat mannetje dan weer ziet, dan kan je niet anders dan uitgebreid knuffelen en lekker tegen hem aan kletsen. Ook al is het 4 uur 's morgens... :-)
Coen is dan ook hele nachten tegen Timme aan het praten over dat ze straks zo leuk naar de dierentuin gaan. 'De leeuwen, en de tijgers...' En bij de volgende voeding vertelt Coen gewoon weer verder. 'We gaan dan ook naar de geitjes en de speeltuin...'
Gisteren zijn er twee legendarische dingen gebeurd: Timme is zijn navel kwijt en heeft zijn hielprikje gehad. Vandaag wordt hij gewogen, ik ben benieuwd!
Vanmorgen wilden we z'n eerste echte schoentjes aan doen bij hem. Puur voor de foto hoor. Maar wat blijkt, hij heeft de voeten van z'n vader! De schoentjes zijn nu al te klein...
Met mij gaat het ook goed, ik ben weer een beetje op de been (heb gisteren zelfs de hele keuken geboend) en alle borstvoedingdrama's hebben we inmiddels ook achter de rug, dus vanaf nu wordt het alleen maar beter! En ik geniet enorm! Wat nou kraamtranen?!
Marijn

Met Timme gaat het fantastisch. Hij drinkt goed, poept en plast als een achterlijke en slaapt lekker. De eerste twee nachten waren nog zwaar. Timme dronk nog niet helemaal lekker en sliep daarom ook minder, maar afgelopen nacht ging dat al een stuk beter. Gelukkig want ik zag bijna dubbel van de moeheid. Gisteren is Timme voor het eerst in bad gedaan door kraamhulp Jolanda, die trouwens geweldig werk doet! Erg fijn dat ze er is. Vandaag heb ik hem in bad gedaan. Hij vindt het heerlijk. Ontspannen ligt hij in het rond te kijken. Zien? Klik op 'filmpjes' en speel de beelden van vandaag (9 september) af.

Met kraamvisite doen we nog even rustig aan. De eerste dagen zijn fantastisch maar ook erg zwaar. Langzaam maar zeker kan iedereen de kleine man straks bekijken. Met Marijn gaat het ook goed. Ze is vanmorgen naar beneden geweest en heeft even in de tuin gezeten. Kortom: het gaat hier heel goed en we genieten volop van Timme!

Coen.

We hebben even op hem moeten wachten maar Timme is geboren!! Woensdag 6 september om 17:39 uur was het zover. De bevalling verliep goed. De weeën begonnen rond 1 uur 's nachts. Tot 13 uur heeft Marijn de weeën goed kunnen opvangen. Daarna de verloskundige gebeld die 'eventjes kwam kijken hoe het was'. Toen ze er rond 14:30 uur was, bleek er al 7 cm ontsluiting te zijn. De verloskundige is gebleven, de kraamhulp is gebeld en de weeën werden steeds heviger. Om 16:00 uur brak de verloskundige de vliezen en toen was het wachten op de persfase.
De persfase was nog even spannend; even leek er geen vooruitgang te komen (Marijn was al 3 kwartier aan het persen) en zouden we een klein beetje rekening moeten houden met een ritje naar het ziekenhuis. Gelukkig was dat allemaal niet nodig want een kwartier later was Timme geboren! Bijna niet te geloven, maar hij is er echt!

We zijn (en worden nog steeds) overspoeld met mailtjes/smsjes/telefoontjes- en weblogreacties . Zoveel reacties dat we onmogelijk iedereen kunnen beantwoorden. Maar uiteraard zijn we er heel erg blij mee en willen we iedereen enorm bedanken! Deze site gaan we langzaam vullen met foto's, filmpjes enz.